Ο Γύρος της Πελοποννήσου με ποδήλατο

Η Διαδρομή :

Σεπτέμβριος του 2014 και στόχος μου είναι, να κάνω το γύρο της Πελοποννήσου με το ποδήλατο.

Ξεκινάω λοιπόν ένα ζεστό πρωινό από το Ηράκλειο και το μεσημέρι φτάνω στο Ρέθυμνο, όπου με περιμένει ο Γιώργος, φίλος μου από το σχολείο. Ο Γιώργος πολύ χαλαρός τύπος, μου αφήνει πλήρη ελευθερία μέσα στο σπίτι του κι εγώ για δύο μέρες περιφέρομαι στην πόλη, ενώ ταυτόχρονα ξεκουράζομαι πολύ. Σ’ευχαριστώ πολύ μρε Γιώργη! 🙂

(Ο Γιώργος κι εγώ)NOVATEK CAMERA

Έπειτα συνεχίζω ένα συννεφιασμένο μεσημέρι και φτάνω στα Χανιά, λίγο πριν βραδιάσει. Εκεί με περιμένει ο Στέφανος, που έχω κανονίσει μαζί του από την ιστοσελίδα φιλοξενίας για ποδηλάτες warmshowers.org . Ο Στέφανος είναι πολύ φιλόξενος και με καλωσορίζει εγκάρδια στο σπίτι του. Συζητήσαμε για αρκετή ώρα και έπειτα πέσαμε για ύπνο, γιατί θα ξυπνούσαμε και οι δύο νωρίς.

(Ο Στέφανος κι εγώ)NOVATEK CAMERA

Νωρίς το επόμενο πρωί, πήραμε πρωινό και ο Στέφανος ξεκίνησε για τη δουλειά του κι εγώ για το χωριό μου. Δεν είχαμε πολύ χρόνο, αλλά ο Στέφανος μου άφησε μία πολύ θετική εντύπωση. Ευχαριστώ πολύ! 🙂

Μετά από 2 ώρες έφτασα στο χωριό μου, ξεκουράστηκα λίγο και νωρίς το απόγευμα ξεκίνησα για το Καστέλι(Κίσσαμος), που το επόμενο πρωί θα έπαιρνα το πλοίο για Πελοπόννησο. Λίγο πριν το λιμάνι, ήταν μία πολύ όμορφη μικρή παραλία, όπου και κοιμήθηκα δίπλα στο κύμα. Δεν είχε ξημερώσει ακόμα όταν ξύπνησα, ετοιμάστηκα και επιβιβάστηκα νωρίς πρωί στο πλοίο. Μέσα ήταν ο Βαγγέλης με τη μικρή του κόρη τη Μελίνα, που είχα μιλήσει μαζί του πάλι μέσα από το warmshowers. Ήταν τόσο ωραίες οι συζητήσεις μας και τα παιχνίδια που παίξαμε οι τρείς μας, που δεν καταλάβαμε πότε φτάσαμε στο Γύθειο! Η πρώτη εντύπωση που πήρα από την Πελοπόννησο, με άφησε με το σαγόνι μου να κρέμεται, καθώς η θέα από το πλοίο, του Γυθείου, είναι υπερβολικά πανέμορφη. Κατεβήκαμε και φορτώσαμε τα πράγματα και το ποδήλατο στο αυτοκίνητο του Βαγγέλη και με πήγε μέχρι την Πλύτρα, που είναι το σπίτι του και εκεί τους αποχαιρέτισα. Σας ευχαριστώ πολύ Βαγγέλη και όμορφη Μελίνα! 🙂

melina_&_go

Από εκεί συνέχισα για λίγο και βρήκα τον επόμενο προορισμό μου, που ήταν η Κιβωτός Κορογώνας. Εκεί με περίμεναν ο Αλέξανδρος και η Μαρία, μαζί με τα πολλά σκυλιά τους. Η Κιβωτός Κορογώνας είναι μία πνευματική οικοκοινότητα, που τώρα βρίσκεται στα πρώτα της βήματα. Τους βοήθησα λοιπόν κι εγώ λιγάκι τις δύο μέρες που έκατσα, να έρθουν πιο κοντά στο όνειρο τους, δίνοντάς τους ένα χεράκι στο χτίσιμο του σπιτιού τους, που είναι ένα πανέμορφο διώροφο αχυρόσπιτο. Σας ευχαριστώ πολύ παιδιά για την υπέροχη διαμονή 🙂

(Εγώ φτιάχνω φυσικό σοβά από πηλό, άχυρο και κοπριά!)NOVATEK CAMERA

(Η Μαρία, εγώ και ο Αλέξανδρος)NOVATEK CAMERA

Κάπου εδώ αρχίζει και η περιπλάνησή μου στην Πελοπόννησο, έπειτα από μερικούς εντυπωσιακούς λόφους που ανέβηκα με τρομερή θέα από κάτω, έφτασα στο μοναδικό τοπίο της Μονεμβασιάς. Αν τύχει ποτέ να περάσετε από εκεί, κάντε ένα δώρο στο εαυτό σας και περιπλανηθείτε μέσα στα στενά σοκάκια της και απολαύστε ένα μοναδικό ταξίδι στο χρόνο! Έστησα τη σκηνή μου παρακάτω, στην όμορφη παραλία του Γέρακα και φόρτισα τις μπαταρίες μου για την ανάβαση στον Πάρνωνα που θα ακολουθούσε. Ξεκίνησα νωρίς το πρωί και άρχισα να ανηφορίζω. Στο δρόμο συναντούσα ανθρώπους που όλοι μου έλεγαν «καλό κουράγιο»… Και πραγματικά το χρειάστηκα σε πολλές φάσεις της διαδρομής. Όταν κατάφερα να φτάσω στην κορυφή, συνάντησα ένα πανέμορφο τοπίο γεμάτο έλατα πλούσιο σε οξυγόνο. Πήρα κάμποσες βαθιές ανάσες και άρχισα να κατεβαίνω, σε ένα απίστευτης ομορφιάς τοπίο, που μου προσέφερε η πανοραμική θέα. Όταν έφτασα κατάκοπος στα Πελλετά, το πρώτο χωριό που συνάντησα, ρώτησα μερικούς ανθρώπους που θα μπορούσα να στήσω τη σκηνή μου για να περάσω το βράδυ, όλοι μου συνέστησαν να τη στήσω στην πλατεία του χωριού(!) κι έτσι έκανα. Το πρωί με τα χρώματα της ανατολής κι εγώ να κατεβαίνω το επιβλητικό βουνό, με θέα τη θάλασσα, με γέμισε πρωτόγνωρα συναισθήματα. Συνέχισα από τον παραλιακό κι έφτασα στο Λεωνίδιο κι από εκεί στον Τυρό, όπου διανυκτέρευσα στην παραλία. Επόμενη στάση το Άστρος, όπου κι έφτασα το μεσημέρι και με περίμενε ο Γιώργος που είχαμε μιλήσει στο warmshowers .

(Το Άστρος, μέσα από ένα παράθυρο του παλιού κάστρου)NOVATEK CAMERA

Εκεί με περιποιήθηκαν όσο καλύτερα μπορούσαν ο Γιώργος, η μητέρα του και η γιαγιά του με τα καταπληκτικά της γιουβαρλάκια! Σας ευχαριστώ πολύ όλους σας 🙂

(Ο Γιώργος δίπλα σε μία πανοπλία)OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Έφυγα γεμάτος όρεξη από το Άστρος και συνέχισα μετά το Άργος προς το Ελπιδοχώρι, μία πανέμορφη οικοκοινότητα μέσα στη φύση, που έχει δημιουργήσει με πολύ προσωπικό κόπο η Ερατώ.

(Η είσοδος του Ελπιδοχωρίου)IMG202

(Ένα ωραίο σημείο μέσα στο Ελπιδοχώρι)IMG205

(Η είσοδος του αχυρόσπιτου)IMG190

Ήταν τόσο όμορφα και γαλήνια, που δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην πρόταση της Ερατώς, να κάτσω μία μέρα παραπάνω. Περιπλανιόμουν στον κήπο που φρόντιζε ο Ηλίας, στο δασόκηπο, μέσα στο πιο όμορφο αχυρόσπιτο που έχω μείνει ποτέ, βοηθούσα την Ερατώ όπου με χρειαζόταν, ξεκουραζόμουν και γενικά πέρασα τρεις φανταστικές μέρες. Σε ευχαριστώ πολύ Ερατώ για όλα! 🙂

(Η Ερατώ κι εγώ)IMG208

Μετά το όμορφο τριήμερο στο Ελπιδοχώρι, πέρασα από το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Αυτό το τεράστιο οικοδόμημα με την τέλεια ακουστική, ακόμα και τώρα σε γεμίζει δέος, πόσο μάλλον αν σκεφτείς ότι χτίστηκε δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν…

Τις επόμενες μέρες αποχαιρέτισα την εκπληκτική φύση της ανατολικής Πελοποννήσου και μπροστά μου ξεπρόβαλε το αστικό τοπίο της βόρειας μεριάς. Μέσα σε τρεις μέρες είχα φτάσει στο Αίγιο, όπου πήγα κατευθείαν στο σπίτι που θα με φιλοξενούσαν. Εκεί με περίμεναν η Κα Χρύσα και ο Ντίνος, που είναι η μαμά και ο αδερφός αντίστοιχα, μιας πολύ καλής μου φίλης, της Μαρίζας.

(Ο Ντίνος, η Κα Χρύσα κι εγώ)IMG216

Η Κα Χρύσα με περιποιήθηκε σαν να ήμουν παιδί της και μου μαγείρευε όλη μέρα! Ενώ με τον Ντίνο αράζαμε και βλέπαμε σειρές, στον υπολογιστή του. Ξεκουράστηκα πολύ αυτές τις δύο μέρες, μιλήσαμε, γελάσαμε και μπορώ να πω ότι μου λείπουν… Σας ευχαριστώ πολύ και τους δύο! Εις το επανιδείν 🙂

Συνέχισα λοιπόν και μετά από εξήντα χλμ. σταμάτησα σε ένα χωράφι, δίπλα σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Κοιμήθηκα εκεί δύο βραδιές, γιατί όλη την επόμενη μέρα έβρεχε. Έπειτα ξεκίνησα για το δυτικό κομμάτι της Πελοποννήσου και κάπου μετά τις όχθες του Αλφειού, σταμάτησα σε μια παραλία, που ξετιλύγονταν ένα σουρεαλιστικό σκηνικό, καθώς έβλεπα από μακριά την καταιγίδα να πλησιάζει.

(Σουρεαλιστική παραλία)IMG220

Έμεινα εκεί το βράδυ και το επόμενο μεσημέρι που ο καιρός είχε ηρεμήσει, ξεκίνησα για την παραλία του Καιάφα. Εκεί έμεινα με ανοιχτό το στόμα καθώς ανέβηκα στους απέραντους αμμόλοφους, με θέα το τεράστιο πευκόδασος πίσω και είδα ένα από τα καλύτερα ηλιοβασιλέματα που έχω δει μέχρι τώρα. Από εδώ και πέρα ξεκινούσε και πάλι η φύση να οργιάζει και ήμουν πολύ ευγνώμων γι’αυτό 😀 Συνέχισα προς το νότο και μετά τη Μαραθόπολη είδα ένα πολύ ωραίο χωράφι με γρασίδι και ελιές. Πήγα στο διπλανό σπίτι και ρώτησα, αν μπορούσα να στήσω τη σκηνή μου. Εκεί έμεναν τα καλοκαίρια ο Κος Γιώργος, συνταξιούχος ηλεκτρολόγος και η γυναίκα του η Κα Κατερίνα. Ο Κος Γιώργος μου είπε ότι μπορώ να κοιμηθώ στο περιβόλι του αν ήθελα και μου άνοιξε την καγκελόπορτα, για να περάσω. Κοιμήθηκα εκεί το βράδυ και το επόμενο πρωί, με κέρασαν καφέ και πρωινό, μιλήσαμε για αρκετή ώρα, μου έδωσαν τρόφιμα για το δρόμο και τους αποχαιρέτισα εγκάρδια. Σας ευχαριστώ, να είστε καλά και οι δύο σας! 🙂

(Ο Κος Γιώργος κι εγώ)NOVATEK CAMERA(Η σκιά είναι της Κας Κατερίνας 😛 )

Συνέχισα νότια περνώντας την πολύ όμορφη Μεθώνη και κάπου κοντά στην Κορώνη, κοιμήθηκα σε μία παραλία. Την επομένη το μεσημέρι έφτασα στην Καλαμάτα όπου είχα κανονίσει με τον Φοιλοποίμην από το warmshowers. Τον βρήκα στο μπαλκόνι του στον τέταρτο όροφο, που έβλεπε μπροστά όλη την παραλία της Καλαμάτας και στα αριστερά τον επιβλητικό Ταύγετο, να δεσπόζει αγέρωχα. Ο Φοιλοποίμην έχοντας κάνει κι αυτός ταξίδια με ποδήλατο, μου είπε κάμποσες ιδέες, που θα μπορούσα να εφαρμόσω στα επόμενα ταξίδια. Αυτή που μου άρεσε περισσότερο ήταν να κρατάω ένα λάστιχο μαζί μου, γύρω στο ένα μέτρο, που με αυτό να κάνω μπάνιο, σε οποιαδήποτε βρύση συναντάω καθημερινά. Φοβερός τύπος με πολύ καλή αίσθηση του χιούμορ, αλάνι και τρομερός οικοδεσπότης. Ευχαριστώ πολύ αδερφέ! 🙂

(Ο Φιλοποίμην κι εγώ)IMG232

Ξανά στο δρόμο μετά τις δύο μέρες στην Καλαμάτα και έφτασα στην πανέμορφη Μάνη. Στην Καρδαμύλη μου έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη το σπάνιο τοπίο, μέσα και έξω από το χωριό. Κάθε ένα χιλιόμετρο και άλλη μία φανταστική παραλία! Πολύ προικισμένο μέρος. Συνέχισα και έφτασα στον Άγιο Νικόλαο όπου πέρασα το τελευταίο μου βράδυ έξω, στην πανέμορφη φύση της Πελοποννήσου. Το πρωί πέρασα την Αρεόπολη και έφτασα μέσα από μία πολύ ωραία διαδρομή στο Γύθειο, όπου με περίμενε ο Σταύρος. Τώρα τι να πρωτοπώ για το Σταύρο… Απίστευτος άνθρωπος, ανοιχτός, με μοναδική αίσθηση του χιούμορ, πνευματικός αλλά ταυτόχρονα πατάει γερά τα πόδια του στη γη. Κάναμε Γιόγκα, φάγαμε, γελάσαμε, κάναμε μπάνιο στη θάλασσα και είχαμε πολύ ωραίες συζητήσεις. Επίσης μου μαγείρεψε και χυλοπίτες με πέστροφα(!) για να τις πάρω μαζί μου στο καράβι… Θεός! Σε ευχαριστώ υπερβολικά για όλα 🙂

(Ο Σταύρος κι εγώ)NOVATEK CAMERA

Και καθώς καθόμασταν στο μπαλκόνι του Σταύρου, είδαμε στον ορίζοντα να ξεπροβάλλει το καράβι με το οποίο θα γύριζα στην Κρήτη… Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν και κάπως έτσι τελείωσε και το παραμύθι της Πελοποννήσου για μένα.

Αν κουράστηκα…? Φυσικά και κουράστηκα. Αν έχασα τη βόλεψή μου…? Φυσικά και την έχασα. Αν δοκίμασα τα όρια μου…? Φυσικά και τα δοκίμασα, πολλές φορές μάλιστα. Αν άξιζε…? Φυσικά και άξιζε και με το παραπάνω. Δεν θα άλλαζα τίποτα από όλα αυτά που έζησα, σε αυτόν τον ένα μήνα στην Πελοπόννησο. Όχι μόνο τα ωραία αλλά και τα άσχημα, όπως όταν πάνω στον Πάρνωνα μετά από 50χλμ ανάβαση κάτω από τον καυτό ήλιο έφτασα τα όριά μου, όταν νύχτωσε και ήμουν ακόμα πάνω στο βουνό και δεν είχα που να κοιμηθώ, όταν με έπιασε 7 μποφόρ κόντρα άνεμος πριν τον Πύργο και διάφορα άλλα. Ούτε αυτά θα τα άλλαζα με τίποτα, γιατί αυτά είναι που σε κάνουν να ξεπερνάς τον εαυτό σου και τα όρια σου.

Αυτό όμως που πραγματικά θα μου μείνει αξέχαστο από αυτό μου το ταξίδι, είναι οι άνθρωποι που γνώρισα, που χωρίς να με ξέρουν μου γέμιζαν το νερό μου, μου έδιναν οδηγίες, με κερνούσαν, με φιλοξενούσαν, χωρίς να ζητάνε τίποτα για αντάλλαγμα. Οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι, αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες! Σας αγαπώ και σας ευχαριστώ όλους, από τα βάθη της ψυχής μου.

Επόμενη στάση, Around the Good World